Apotheek in het buitenland: de juiste medicijnen vinden in een vreemde taal

Een apotheek vinden in het buitenland is zelden het probleem. Vrijwel overal in Europa herken je ze aan hetzelfde oplichtende groene kruis, en er is er altijd wel één open. Het probleem is het gesprek — kort, exact en over iemands lichaam. Deze gids legt uit hoe je dat gesprek goed voert, en welke regels stilletjes in het voordeel van een reiziger werken.

Dit is een gids voor communicatie en regels voor reizigers, geen medisch advies. Als iemand ernstig ziek is, sla de apotheek dan over: bel overal in de EU 112 of ga naar een spoedeisende hulp.

• De vijf feiten
• Generieke namen
• Recepten in het buitenland
• Nachtapotheken
• Je eigen medicijnen
• Wat er misgaat
• De cijfers
• Veelgestelde vragen

In een buitenlandse apotheek moeten vijf feiten de balie over

Een apotheker waar ook ter wereld heeft dezelfde vijf dingen nodig voordat er iets wordt meegegeven. Thuis noem je ze zonder erbij na te denken. In het buitenland is elk van deze punten een moment waarop het gesprek kan mislopen.

1. Voor wie het is. Een volwassene, een kind, iemand die zwanger is, iemand op leeftijd. Bij een kind: de leeftijd en het gewicht — doseringen zijn daarvan afhankelijk.
2. Wat er scheelt, en sinds wanneer. "Buik" is geen symptoom; het is een lichaamsdeel. Pijn, krampen, misselijkheid en brandend maagzuur leiden naar vier verschillende schappen.
3. Allergieën. Noem ze als eerste en noem ze twee keer. Dit is het belangrijkste gegeven en hetgeen dat in een haastig gesprek het vaakst verloren gaat.
4. Wat je nog meer gebruikt. Vaste medicijnen en aandoeningen — bloeddruk, diabetes, bloedverdunners, astma. Zij bepalen wat er veilig aan toegevoegd kan worden.
5. Wat je vandaag al hebt ingenomen. En wanneer. Zo voorkomt een apotheker dat je twee keer dezelfde werkzame stof krijgt.

Geen van deze punten is ingewikkeld. Ze zijn allemaal precies — een getal, een naam, een tijdstip — en precisie is nu net wat je met wijzen en gebaren niet overbrengt.

Medicijnen hebben in het buitenland een andere naam: vraag naar de molecule

De meest voorkomende miscommunicatie in een buitenlandse apotheek is ook de eenvoudigste. Je vraagt naar het merk dat je thuis gebruikt, en de apotheker heeft er nog nooit van gehoord — omdat het daar niet onder die naam wordt verkocht.

Elk medicijn heeft twee namen. Het merk is eigendom van een bedrijf en verschilt per land. De generieke naam — officieel de internationale generieke naam, of INN — hoort bij de molecule en is overal gelijk. Deze staat op elk doosje, in kleiner lettertype, onder de merknaam vermeld.

Eén molecule, vijf namen, en zelfs de generieke naam verandert zodra je de Atlantische Oceaan oversteekt. Maak daarom voor vertrek een foto van de verpakking van alles wat je gebruikt — de kant waarop de generieke naam en de sterkte (500 mg, 20 mg) te zien zijn. Laat aan de balie de foto zien. Een apotheker begrijpt "ibuprofen 400 mg" in elke taal.

Een recept gebruiken in het buitenland: wat de EU garandeert

Dit is de regel waar de meeste reizigers nog nooit van hebben gehoord. Volgens de EU-wetgeving is een recept uitgeschreven door een arts in één EU-land geldig in alle andere — en ook in IJsland, Liechtenstein en Noorwegen.

• Vertel je arts dat je het in het buitenland gaat gebruiken. Een grensoverschrijdend recept moet bepaalde gegevens bevatten: je naam en geboortedatum, de kwalificatie, het adres en de contactgegevens van de voorschrijver, een handtekening en een datum.
• Het moet de generieke naam vermelden. Het medicijn wordt aangeduid met de internationale generieke naam, inclusief de toedieningsvorm, sterkte, hoeveelheid en dosering — juist zodat een apotheker in een ander land het kan afstemmen.
• Geldig betekent niet altijd verkrijgbaar. De eigen richtlijnen van de EU zijn eerlijk: een medicijn is mogelijk niet te koop in een ander land, heeft wellicht een andere naam, en sommige zijn niet overal toegelaten.
• Ga er buiten de EU van uit dat het niet werkt. Een recept van thuis wordt over het algemeen niet geaccepteerd, en je zult een lokale arts moeten raadplegen voor een nieuw recept. De alarmcentrale van je reisverzekering kan er meestal wel een voor je vinden.

's Nachts een apotheek vinden in het buitenland

Apotheken houden zich aan winkelopeningstijden, maar ziekte doet dat niet. Daarom werken de meeste landen met een dienstrooster: elke nacht, en op zon- en feestdagen, blijven enkele apotheken in elke regio geopend. De kunst is weten welke.

• Lees wat er op de deur van een gesloten apotheek hangt. In het grootste deel van Europa vermeldt een gesloten apotheek de naam en het adres van de dichtstbijzijnde dienstdoende apotheek. Dit is de snelste methode en u hebt er geen telefoon voor nodig.
• Frankrijk: bel 3237. Het landelijke telefoonnummer voor dienstdoende apotheken is de klok rond bereikbaar, elke dag, en heeft een website: 3237.fr. Voor oproepen geldt een tarief per minuut.
• Griekenland: bel 14944. Dit nummer verwijst u door naar een arts of een dienstdoende apotheek — in het Grieks heten deze de εφημερεύοντα φαρμακεία, en het overzicht voor die dag staat online.
• Vraag het bij de receptie van het hotel. Nachtpersoneel krijgt deze vraag wekelijks.
• Als het niet kan wachten, zoek dan niet naar een apotheek. Bel 112. Dit nummer is gratis vanaf elke telefoon in alle 27 EU-landen, en in veel van deze landen kan de centralist u in het Engels of Frans te woord staan.

De zin om paraat te hebben

Eén zin opent het gesprek. Maar die loodst je nog niet door de vragen van de apotheker — hoe oud, hoe lang al, wat nog meer, hoeveel al ingenomen — en dat is waar fouten worden gemaakt.

Reizen naar het buitenland met je eigen medicijnen

De veiligste apotheek in het buitenland is die in je eigen handbagage. Maar voor het meenemen van medicijnen over de grens gelden regels, en sommige daarvan zorgen voor verrassingen.

• Vervoer ze in de handbagage, in de originele verpakking. Met een kopie van het recept. Een losse strip tabletten in een toilettas is niet te identificeren voor een douanebeambte of een buitenlandse arts.
• Voor gereguleerde medicijnen is een verklaring nodig. Zware pijnstillers, bepaalde slaaptabletten en ADHD-medicatie vallen hieronder. De Britse richtlijnen vragen om een brief van uw voorschrijver met uw naam, uw reisdata en bestemming, evenals het geneesmiddel, de dosering en de totale hoeveelheid.
• Iets wat thuis legaal is, kan op uw bestemming verboden zijn. De waarschuwing van de Britse overheid is onomwonden: u kunt een boete krijgen of in de gevangenis belanden. Neem vóór vertrek contact op met de ambassade van het land dat u bezoekt.
• Neem meer mee dan u nodig heeft. Genoeg voor de reis plus een paar dagen extra, verdeeld over twee tassen. Vertragingen komen voor; het vervangen van een recept in het buitenland vereist een afspraak bij een arts.

Wat er meestal misgaat bij een apotheek in het buitenland

Het heeft zelden met de geneeskunde zelf te maken. Bijna altijd gaat het erom dat twee mensen er niet in slagen een handvol feiten uit te wisselen.

• U vraagt om een merknaam die niemand daar kent.

  En herhaalt het luider. De naam die wel had gewerkt, stond al die tijd al op het doosje, in kleine letters.

• Met "maag" belandt u bij het verkeerde schap.

  Zonder de woorden voor krampen, brandend maagzuur of misselijkheid omschrijft u een lichaamsdeel, en moet de apotheker naar het probleem raden.

• De allergie wordt nooit genoemd.

  Niet omdat u het vergat — maar omdat het gesprek toch al moeizaam verliep, de apotheker al naar een doosje reikte en het voelde als te veel om nog toe te voegen.

• De instructies worden eenmaal snel uitgesproken.

  Hoeveel, hoe vaak, met of zonder eten, voor hoeveel dagen. U vangt een getal op. De bijsluiter is uiteraard in dezelfde taal als de apotheker.

• U neemt dezelfde werkzame stof dubbel in.

  Combinatiemiddelen tegen verkoudheid en griep bevatten vaak al paracetamol. Neem de pijnstiller erbij die u van thuis hebt meegenomen en u heeft de dosis verdubbeld zonder het te weten. Juist daarom moet u vertellen wat u al heeft ingenomen.

• Uw recept komt van buiten de EU.

  Het is slechts een stuk papier. U heeft nu vanavond nog een plaatselijke arts nodig, en de zoektocht begint bij nul.

• Er was een arts nodig, geen apotheker.

  Apothekers in het buitenland zijn vaak uitstekend en royaal met advies — maar een gesprek aan de balie via een taalbarrière blijft de verkeerde plek om iets ernstigs te beoordelen.

Medicijnen in het buitenland: de cijfers

Hoe groot is het probleem om in het buitenland de juiste medicijnen te krijgen? Groter dan de meeste reizigers vermoeden, en beter geregeld dan de meesten weten:

Onderzoek naar spoedsituaties wijst in dezelfde richting als de balie: studies naar prehospitale zorg tonen aan dat een taalbarrière de behandeling vertraagt en tot onnauwkeurige eerste beoordelingen leidt. Een bezoek aan de apotheek is een kleinere variant van ditzelfde probleem — een paar exacte feiten die ongeschonden moeten overkomen.

Vóór uw reis naar het buitenland: vijftien minuten die ertoe doen

• Fotografeer het doosje van elk medicijn dat u gebruikt. De kant met de generieke naam en de sterkte. Het is uw universele recept.
• Noteer uw allergieën en aandoeningen. Op papier, in het Engels en in de taal van uw bestemming. Bewaar dit bij uw paspoort.
• Vraag uw arts om een grensoverschrijdend recept. Als u binnen de EU reist en regelmatig medicatie gebruikt.
• Pak meer in dan u nodig heeft, in de handbagage. Originele verpakking, met daarnaast een kopie van het recept.
• Controleer de regels van uw bestemming voor gereguleerde medicijnen. Op de website van de ambassade, liever voordat u boekt dan aan de grens.
• Neem uw EHIC en uw verzekeringsgegevens mee. De pas voor openbare zorg in Europa; het polisnummer en de alarmcentrale voor al het overige.
• Ken de nummers. 112 voor noodgevallen in de EU. 3237 in Frankrijk. 14944 in Griekenland.
• Installeer een vertaal-app die u daadwerkelijk heeft uitgeprobeerd. In een echt gesprek — niet eentje die u om twee uur 's nachts aan een balie nog moet leren begrijpen.

Apotheek in het buitenland: veelgestelde vragen

Officiële hulp, op één plek

• Uw Europa — Een recept aanbieden in een ander EU-landWat een grensoverschrijdend recept moet bevatten en wat u moet doen als het wordt geweigerd.
• Europese Commissie — De Europese zorgpas (EHIC)Wat deze dekt, waar, en hoe u er gratis een aanvraagt bij uw zorgverzekeraar.
• GOV.UK — Reizen met medicijnen die onder gereguleerde stoffen vallenDe verklaring die u nodig heeft en wanneer een persoonlijke vergunning vereist is.
• TravelHealthPro — Medicijnen en reizenHet Britse National Travel Health Network and Centre over het meenemen en kopen van medicijnen in het buitenland.
• WHO — Ondermaatse en vervalste medische productenHoe u ze herkent en waarom de herkomst van belang is.
• Griekenland — Nationaal contactpunt voor grensoverschrijdende gezondheidszorgGrensoverschrijdende recepten zoals die van toepassing zijn in Griekenland.